بعد از فتح نورستان به دست قوای امیرعبدالرحمن خان، نام های افراد واشخاص وقرا وقصبات را که تلفظ ونوشتن آنها برای ماموران دولت مشکل بود، به گونه دلخواه خود ، تغییر دادند.

برای تغییر نام های افراد واشخاص که طبق فرهنگ وعنعنه قبل از اسلام گذاشته شده بودند، طبق احکام شرع اسلامی می توان به حیث عمل به جا پذیرفت؛ اما برای تغییر دادن نام قرا وقصبات،به ظاهرجزمشکل سواد ماموران آن وقت،دلیل دیگر وجود داشته نمیتواند.

اکنون که زمان دیگر است وسطح سواد ودانش درکشور درمیان شهروندان بلند رفته است، نوشتن هرگونه اسم برای افراد باسواد، آسان شده است. مهم این که نام های قرا و محلات که درگذشته تغییرداد شده اند، بازهم یا غلط نوشته می شوند ویا غلط تلفظ می شود. مثلا اسم قریه برگمټال . شکل اصلی و محلی نام این قریه (بگڙام اټال) به معنای قریه بالای تیغه کوه می باشد، که نام با مسما است . اما برگمټال هیچ معنا ندارد. ویا اسم قریه یورمیر ولسوالی کامدیش که نوشتن آن کاملاً آسان بوده، اما در دفاتر دولت به نام اورمړ ثبت می باشد. بدخواهان نورستان که درمنطقه کم نیستند، ازاسم اورمړ برداشت منفی و بدخواهانه طبق میل خود را می کنند. همچنان اسمای مولدیش به مندیش، امیش دیش به همشوز، جمچ به زمی وبه سایر نام های قرا، در دره کلښوم (ولسوالی وانت- ویگل) تغییر داده شده اند. این گونه مثال ها در ولسوالی های منډول، دوآب ، نور گرام ،واما و مرکز پارون کم نیستند.

این کار که درجهت تلاش برای تغییردادن فرهنگ مردم نورستان در زمان گذشته صورت گرفته است، اکنون ما خواهان احیای نام های قدیمی محلی خود می باشیم.

خواننده محترم! نظر شما در این مورد چیست؟ آیا علاقه دارید نام های محلی قرا وقصبات ما دوباره احیا گردد، ویا به شکل کنونی باقی بماند.؟

لطفاً این موضوع را اطلاع رسانی( share) نمایید تا واضح گردد، خواست مردم ما در این رابطه تا به کدام حد وسطح، گسترده وجدی می باشد؛ تا با مقام ولایت نورستان درمیان گذاشته شود، و آن مقام این موضوع را به حیث خواست مردم،از طریق مجاری رسمی مسوولانه دنبال نماید.

نوت: این نامه در زمان ولایت حافظ عبدالقیوم به دفتر او هم فرستاده شده بود، اما عکس العملی نشان نداد